Hani dosttuk derdik, en zor gunde birlikteydik ama yasam iste uzak tuttu sizi benden.. Neydi hayattan beklediklerinizde unuttunuz cabucak beni.. Insan olmak diyorum ben buna, basimi egip gidiyorum her seferinde sizden ses gelmeyince.. Ne unutuldunuz nede isyanla hatirlaniyorsunuz, sadece keske .. keske daha guclu bilseydiniz diyorum neydi dost olmak, hani iki kardes gibi, 1 insani cok sevmek gibi, yoklugunda cok uzuldugunuzu derinden hissetmek gibi.. Bazen hatirladikca icimdeki derin sanci hala tebessum ediyor ve diyorum ki unut gitsin, hayat iste hep boyle, yasamdaki isteklere yenik dusurur tum iyi duygulari... Dostumsunuz diyemiyorum ama hala sizi insanca cok seviyorum.. Ve belki bende yenik dustum hayata, umarim affettiniz beni..
Dosttuk, yeni kisa dostluklarinizin mutluluk vermesi dilegiyle ve ayni duygular benim icinde..
Hala beyaz 1 zarf icinde..
0 comments:
Post a Comment