Metamorfoz

Icimde derin duygularla kendimi sokaklara attigim bir aksamdi.. Nereye ve kimlerle gittigiminde pek onemi yoktu, 1 beklentim oldugu soylenemezdi.. Icimdeki isyan beni nereye ve kimlerin yanina surukleyecekse surukleyecekti..
Biraz uyur, biraz uyanik, biraz kizgin, biraz suskun, biraz endiseli ve birazda kucuk 1 kiz cocugunun yaramazligi vardi icimdeki isyani unutmak icin..
Icimdeki sesler cok yavas aksada ben sanki cok hizli hareket ediyordum, unutmaya calistigim dusuncelerimin icin..
Sokaklarin sakinligini umit edip beni daha cok dusunmeye itmesini beklerken buyuk 1 kalabaligin arasinda bulmustum kendimi..
Anlamsizca kalabaliga karismaya hazir yanim, kapildi ve biranda bircok insanlaydim.. Ne konustuk, ne oldu bitti... cok detaylarda degildim, sadece unutmaya odaklanmistim..
Yurudum mu.. kostum mu.. ictim mi hatirlamiyorum..
Bana birseyler oluyordu, sanki kendime kizgin ve kusmeye hazirdim..
Belkide kusmustumde farketmeden sayikliyordum..
Ansizin birsey oldu, biri hayatimin konusunu degistirdi o aksam ve hic beklenmedik bu kisiyle buyuk 1 huzura adim atmis hissetmistim.. Kizginligim yumusadi, kusmuslugumu unuttum..
Ve gunler birbirini takip ederken ben insanlarin arasina karismak yerine, yada onlardan kacmak yerine sadece bu huzura siginmaya calisirken buldum kendimi.. Sanirim oda bunu farketti ve bana uzak durmami soyledi yada daha yakina gel dedi, anlamismiydim yoksa anlamak istedigimimi anlamistim, gercekten bilmiyorum..
Buz tutmadigima eminim degildim ama ben gene kuskun olmustum, tabiki kendime..
Ve gene kactim, baska yerlere gitmeye calistim.. Baska ses ararken buldugumda kendimi birden aglamak istedigim icin oylece durup kaldigimi hatirliyorum ama etrafimdakilere gulumsedigim gercegi benimleydi..
Neden kusmustum ki gene?
Neden gene kacmistim ki ?
Neden gene birileri korkmustu ki, yada ben korkmustum ?
Neden kendimi hep gene ayni kisir dongude bulmustum ve bulacagima daha cok inanmistim ki ?
Neden Metamorfoz sandigimda bu 1 kisirdonguye donusmekteydi ki?