Tuesday, 21 April 2009

Metamorfoz



Icimde derin duygularla kendimi sokaklara attigim bir aksamdi.. Nereye ve kimlerle gittigiminde pek onemi yoktu, 1 beklentim oldugu soylenemezdi.. Icimdeki isyan beni nereye ve kimlerin yanina surukleyecekse surukleyecekti..
Biraz uyur, biraz uyanik, biraz kizgin, biraz suskun, biraz endiseli ve birazda kucuk 1 kiz cocugunun yaramazligi vardi icimdeki isyani unutmak icin..
Icimdeki sesler cok yavas aksada ben sanki cok hizli hareket ediyordum, unutmaya calistigim dusuncelerimin icin..
Sokaklarin sakinligini umit edip beni daha cok dusunmeye itmesini beklerken buyuk 1 kalabaligin arasinda bulmustum kendimi..
Anlamsizca kalabaliga karismaya hazir yanim, kapildi ve biranda bircok insanlaydim.. Ne konustuk, ne oldu bitti... cok detaylarda degildim, sadece unutmaya odaklanmistim..
Yurudum mu.. kostum mu.. ictim mi hatirlamiyorum..
Bana birseyler oluyordu, sanki kendime kizgin ve kusmeye hazirdim..
Belkide kusmustumde farketmeden sayikliyordum..
Ansizin birsey oldu, biri hayatimin konusunu degistirdi o aksam ve hic beklenmedik bu kisiyle buyuk 1 huzura adim atmis hissetmistim.. Kizginligim yumusadi, kusmuslugumu unuttum..
Ve gunler birbirini takip ederken ben insanlarin arasina karismak yerine, yada onlardan kacmak yerine sadece bu huzura siginmaya calisirken buldum kendimi.. Sanirim oda bunu farketti ve bana uzak durmami soyledi yada daha yakina gel dedi, anlamismiydim yoksa anlamak istedigimimi anlamistim, gercekten bilmiyorum..
Buz tutmadigima eminim degildim ama ben gene kuskun olmustum, tabiki kendime..
Ve gene kactim, baska yerlere gitmeye calistim.. Baska ses ararken buldugumda kendimi birden aglamak istedigim icin oylece durup kaldigimi hatirliyorum ama etrafimdakilere gulumsedigim gercegi benimleydi..
Neden kusmustum ki gene?
Neden gene kacmistim ki ?
Neden gene birileri korkmustu ki, yada ben korkmustum ?
Neden kendimi hep gene ayni kisir dongude bulmustum ve bulacagima daha cok inanmistim ki ?
Neden Metamorfoz sandigimda bu 1 kisirdonguye donusmekteydi ki?

Dosttan 1 mektup



Hani dosttuk derdik, en zor gunde birlikteydik ama yasam iste uzak tuttu sizi benden.. Neydi hayattan beklediklerinizde unuttunuz cabucak beni.. Insan olmak diyorum ben buna, basimi egip gidiyorum her seferinde sizden ses gelmeyince.. Ne unutuldunuz nede isyanla hatirlaniyorsunuz, sadece keske .. keske daha guclu bilseydiniz diyorum neydi dost olmak, hani iki kardes gibi, 1 insani cok sevmek gibi, yoklugunda cok uzuldugunuzu derinden hissetmek gibi.. Bazen hatirladikca icimdeki derin sanci hala tebessum ediyor ve diyorum ki unut gitsin, hayat iste hep boyle, yasamdaki isteklere yenik dusurur tum iyi duygulari... Dostumsunuz diyemiyorum ama hala sizi insanca cok seviyorum.. Ve belki bende yenik dustum hayata, umarim affettiniz beni..
Dosttuk, yeni kisa dostluklarinizin mutluluk vermesi dilegiyle ve ayni duygular benim icinde..
Hala beyaz 1 zarf icinde..

Monday, 20 April 2009

Tanidikca uzak



Beraberlikten hosnut bedenlerdik
Oldukca tanidik, kokusu biraz degisik
Yalin ve sade
Ama bir urkeklik gozlerde

Belkide birseyler cok fazla
Icimizdeki korkular dogdukca
Yada eksik, biz sustukca
Kactikca

Yitiklik ve kaybolmustuk
Yeni tanistigimizda
Umitsiz zaman kirintilariydi
Bulustugumuzda

Sanki bulmakla yitirmek gibi
Kurumus dallarda yesermeye hazirlanan yapraklar
O yapraklar ki,
Mevsim arasi kararsizlikta sikismislar
Cekingenligimiz onlarin rengi
Yesilden kahveye, kahveden yesile donen

Anlasilan o ki,
Yakinda ikimizde yalniz
Omzuma yaslanma zamani
Birbirimize son kez bakarken

Serap Koc

Saturday, 18 April 2009

Whats This Life For



Hurray for a child
That makes it through
If there's any way
Because the answer lies in you
They're laid to rest
Before they know just what to do
Their souls are lost
Because they could never find
What's this life for
I see your soul, it's kind of gray
I see your heart, you look away
You see my wrist, I know your pain
I know your purpose on your plane
Don't say a last prayer
Because you could never find
What's this life for
But they ain't here anymore
Don't have to settle the score
Cause we all live
Under the reign of one king

Sweet dreams



1 fark varmiydi, bence yoktu.. Hersey ve sende cok siradandin..Cok yakinmiydik, hic sanmiyorum ama 1 gun yuregindeki inceligi gordugumde insanligina hayranligimi anlatmak zordu.. Zaten anlatmadimda, sadece zaman zaman guzel 1 insan oldugunu dile geitrdigimi animsiyorum.. Ve ansizin hic beklenmeyen o an, hani seni ayna arkasinda gordugum o andan bahsediyorum.. Iste o an sen cok ozeldin ve ben her nasilsa inanilmaz huzurluydum.. Ve bana soyledigin 1 tanimdi ansizin kararlarimi degistirdigim ama sen ansizin kararini degistirdin ve benimle geldin ve seninle iki kardes gibi uyurken bana huzuru o harika ellerinle sundun.. Sana hayran kaldim sandin ama yanildin o sadece benim yuzume koydugun sendin.. Sonrasinda seninle sabahlara kadar konusmak ve tekrar buyuk 1 huzurla iki insan gibi uyumak hayatima uzun sureden sonra katilan 1 renkti.. Kiskancliklar ve suphelerin ki aslinda bunlar senin korkularindi benim degil, seni benden uzaklastirsada hala sen benim icin cok guzelsin.. Bana ayrilmak zorunda oldugun ani soylediginde yuzundeki uzuntuye ragmen icimdeki huzurla sana mutlu oldugumu soylememde seni gormek istemememden degil, sadece yeni 1 hayata baslayip kendini yeniden bulman icindi.. Bildigin gibi, sana sarilmayacagim ve beni unutma demiyecegim sadece seninle tanismak ve bircok seyi kisa zaman diliminde paylasmak gercekten ve gercekten cok guzeldi.. Gittigin yerlerde mutlu olman dilegiyle ve hatirlandiginda yuzumde guzel ve huzurlu 1 tebessum olacak senden kalan, sana ait ve sen olan.. Hayat iste bu, bildigin gibi yarin gene veda edecegim kendime her sabah oldugu gibi...tatli ruyalar..

Sarki sozleri ve yazarlari belirtilmis $iirler disinda tum yazilar Serap KOC'a aittir.