Bendim buyumeyen, degismeyen, olgunlasmayan, anlamayan, anlamamaktan ote anlamak istemeyen, hep ayni hatayi tekrarlayan ve ayni hata yuzunden oturup gunlerce dusununen..
Malesef yillar sonra anladim ki; yalan soylenmesi bu kadar onemli olmazdi eger o yalan soylenen kisi ben olmasaydim, kendi kendime yalan soylerken. Her bitisin arkadasinda daha iyi anladim ki, ben encok kendime yalan soyledim, kendimi kandirdim olmadik seylere anlam katarak.. Bu sebepten kabullenislerim zor, isyanlarim cok oldu. Ben en cok kendime yazik ettim yalanlarla, olmadik hayaller tarlalarinda.
Simdi biraz korkuyorum, yaa gene yalan soylersem kendime !
0 comments:
Post a Comment